Ağu
6
2014

İSYANIM KENDİME !

ego

 

Son dönemlerde ciddi sorun teşkil eden bir bozukluğumuz mevcut. Aslında hepimizde farkındayız bununla birlikte bilemiyorum ya itiraf sorunu yaşıyoruz ya çıkar ilişkisinden sebep işimize geliyor ya da sürekli böyle kalmanın pompalanmasından hala düzelemedik. Üstelik yetiştireceğimiz neslin bizi modelleyeceğini düşünürsek bilanço daha da ağır.

 
Sorun ne mi? Hala dil bilgisini öğrenemedik. Eğitim sistemimizde de sürekli üzerinde duruluyor, ilkokulumuzdan son okulumuza kadar değişmeyen ders konularımızdandır Zamirler… Yıllarca işlendi oysa ki beynimize, hoş diğer bir sorunda burada ya biz eğitilemeden öğrenmeye çalışıyoruz sonrası durumumuz bu işte. Öğrenmede sorun yok problem uygulamada…

 

 

Bizim zamir anlayışımız bende başlıyor ve bende bitiyor… Dilde 6 Zamir vardır: Ben, ben, ben, ben, ben ve ben.

 

Gerisi mı, aslında diğerleri de benim için. Neden mı? Sen mesela, çıkarım varsa senden, Sen varsındır. O mesela, istenmeyen, zikredilmeyen hayali kahramandır çoğu zaman ismi lazım değil yani, bunu da ben belirlerim mesela, biz olmak için bana tabii olunması lazım yoksa Kartallar yalnız uçar, mantığımla övünür, geçerim. Siz bana uymazsanız ya da çıkarımda yüksek mertebeye sahipseniz siz diye hitap eder geçerim, işime gelmediğinizde ise siler atarım. Onlar benim için var olanlar ya da bensizlerse yabancı bileşkesi…

 

 

 
Abartma diyorsanız şayet bilin ki dediğimi inkar eden bir yer var içinizde zira uyuyanlar uyandıranlardan haz etmez. Kendime itiraf ederken de canım yanıyor bununla birlikte sığınağım kaliteli Acı varsa değişim var… Canım acıyor kendim için başkalarını suiistimal edebilme kapasitem karşında.  Bu aslında değişme fırsatıdır aynı zamanda daha fazla oto kontrol için…

 

 

 

Haklarımızı savunma fikri verildi bize son dönemde iyi ki verildi. Ama bu bilinç bir sorunu da yanında getirdi… Hakkımızı savunurken hakka giriyor olma çizgisini aşıyoruz çoğu zaman. İşte zamir davası benim hakkımın yenildiğini düşünüyorum ya senin hakkını gasp etme yetkim var neden mi çünkü ben benim işte. Tek zamir… Varlığın incisi, imtiyazın birincisi hatta teki.
Sınır şurada belirleniyor hakkını incitmeden savunursan âlâ, hakkını hakka girerek alırsan bunun adına zulüm sana da zalim derler diyorum sürekli kendime. Zalimse dilim varmıyor ötesine berisine… Adalet dilenen Zalim hesabını yapmaktan öteye geçemiyor işte hak davamız…

 

 

Hulasa zaliminen hayırlısı uyuyanıdır…  Sen uyu kötülük potansiyelim…

 

Var olsun 6’lı zamir sistemi…

 

 

Unutmadan İsyanım kimseye değil, kendimdeki olumsuz yana… Kendimden başkasına isyana da hakkım yok ya neyse…

 

 

Sağlıcakla…

 

 

Bir önceki yazımız olan YAŞAM BİR TİYATRO MU? başlıklı makalemizde dekor, hakan-birol ve kişisel gelişim hakkında bilgiler verilmektedir.

TwitterGoogle+FacebookLinkedInTumblrPaylaş

Yazar Hakkında: HAKAN BİROL

Bir Yorum Yap

Twitter’den Takip Et!

  • #Yaşam kimi zaman cevabi olmayan sorularla bizi baş başa bırakır. Kim bilir? Belki daha da güçlenmemiz içindir tüm bu sorular...
    about 1 ay ago
  • Hepimiz misafiriz... Fazla söze gerek yok... Cümleler zaten yeterince yorgun. Gitmeyin kelimelerin üstüne bu kadar. #sarıpanjurluev
    about 1 ay ago

Facebook Sayfası

Hakan Birol TV

Giriş

Anket

Kişisel Gelişime İnanıyor musunuz?

View Results

Loading ... Loading ...

Son Yorumlar